KW-Brugs Handelsblad - 04/01/2019 - Wim Kerkhof

Alfons Monte legt vrijdag de eed af als schepen van Toerisme, Cultuur en Communicatie
“Schepen Fons? Ik blijf liever gewoon ‘Fonz’ voor de mensen”

“Schepen Fons? Ik blijf liever gewoon ‘Fonz’ voor de mensen”

Alfons Monte (61), alias Fonz van de Krant van Blankenberge, schrijft vanaf vandaag (vrijdag) een nieuw verhaal als schepen van Toerisme, Cultuur en Communicatie. “Een stevig pakket, maar ik ben er klaar voor.”

“Plots stoppen ze je in een vakje, hé. Vroeger had ik eigenlijk geen uitgesproken politieke voorkeur en stond ik bij iedereen op een goed blaadje. Ook bij de plaatselijke politici. Maar zelf in de politiek gaan, dat is altijd ‘t verst van mijn gedachten geweest. Na de verkiezingen ben ik ‘s anderendaags met een klein hartje uit bed gestapt: waar was ik nu weer aan begonnen?”

Fonz – een bijnaam die hij ontleende aan zijn favoriete ‘70’s serie Happy Days – stond na 14 oktober plots voor een grote nieuwe uitdaging. Een uitdaging die hij naar eigen zeggen dus niet had zien aankomen. “Ook mijn website eerst Blankenberge-Online, later de Krant van Blankenberge is eigenlijk een toevalstreffer geweest. Blankenberge had op dat moment zelf nog geen website, en de populariteit van het internet begon serieus te boomen. Ook in Glaverbel, waar ik toen nog werkte, zat iedereen over de middag plots op een laptop te tokkelen.”

Fonzarelli

Blankenberge-Online ging van start in 2001. “Daarvoor runde ik, onder de domeinnaam Fonzarelli.be, zo’n startpagina met openingsuren, het weerbericht en andere handige doorverwijslinks. Er stond ook zo’n praatforum op, maar dat liep al gauw uit de hand. Op zondagmorgen botste ik op de grootste bagger: de mensen hielden zich na een nachtje stappen werkelijk nergens voor in. Dé druppel was echter toen op een dag de recherche aan mijn deur stond. Ze waren op zoek naar een stalker, en dreigden ermee mijn computer in beslag te nemen. Daarop besloot ik het forum offline te halen, maar de naam Fonzarelli is wel aan me blijven plakken.”

Fonz kreeg er niet veel later ook een stevige concurrent bij. “De stad startte dan toch ook met een eigen website, de mijne werd plots bestempeld als een ‘piratensite’”, glimlacht hij. “Maar ik had op piekmomenten wel duizenden bezoekers. Een artikel dat enorm veel weerklank heeft gekregen, was bijvoorbeeld mijn interview met die twee Blankenbergse broers (Matt en Keith Marcantuoni, red.), die door de politie uit het water werden gehaald tijdens de beruchte sinterklaasstorm. Ze hadden het aangedurfd om bij meer dan zeven beaufort te gaan golfsurfen, en werden daarom afgeschilderd als zotten. Toen ik hen op Blankenberge-Online zelf hun verhaal liet doen, werd dat opgepikt tot in Australië.”

In het najaar van 2017 raakte bekend dat Fons in de politiek zou gaan, en wel voor N-VA. Hij tekende daarmee voor een van de grootste verrassingen op verkiezingsvlak. “Toen ik in september dat jaar de stekker van Krant van Blankenberge uittrok, was dat aanvankelijk gewoon om te herbronnen. Nieuws is tegenwoordig zo snel achterhaald, iedereen speelt nu online reporter. Maar ik was wel bezig met iets nieuws – iets meer in de richting van een magazine waarbij ik vooral verenigingen in de kijker wou zetten. Dat vond ik altijd ook het leukste om te doen.”

Maar hoewel hij dus de boot eerst nog even afhield, ging Fons uiteindelijk toch overstag. De man die jarenlang het reilen en zeilen van de badstad had gevolgd, was voor N-VA een flinke aanwinst. “Ik kreeg achteraf van andere partijen de vraag of ik voor hen ook overstag was gegaan, maar daar kan ik geen antwoord op geven. Mijn eerste reactie was sowieso: ik?In de politiek? Ik moest daar eens hartelijk om lachen. Maar de argumenten van Daphné waren tenslotte toch overtuigend: wat als ik mijn webstek snel weer beu zou zijn, op een andere manier misschien nog méér voor mijn stad kon betekenen? Hoewel mijn vrouw er toen op wees dat die tweede plek een buitenkansje was, had ik het daar als nieuwkomer wel eerst moeilijk mee: wat zouden de anderen ervan zeggen? Maar ik ben door iedereen in de partij zeer hartelijk onthaald geweest.”

Al op brugpensioen

“Nu hoor ik ook mensen zeggen, gaan die nieuwkomers ‘t wel kunnen? Zelf hoop ik dan vooral dat ze ons een kans gunnen want ik doe dit tenslotte in de eerste plaats voor mijn stad. Het wordt de komende zes jaar keihard werken, terwijl ik evengoed voor de rust had kunnen kiezen – ik ben al sinds 2011 met brugpensioen.”

“Ik wil een positieve bijdrage leveren, een bijdrage die Blankenberge ten goede komt. Net zoals ik dat met mijn website altijd heb gedaan: dat nieuws over de wildkakker zou ik zelf bewust nooit gebracht hebben, bijvoorbeeld. Maar ik heb in al die jaren wel heel veel verzuchtingen gehoord en frustraties opgevangen… Bovendien ben ik als journalist ook al goed vertrouwd met de werking van de gemeenteraad. Ik weet hoe het er daar aan toe gaat.”

“Bij de huis-aan-huisbezoeken ging het dikwijls over de nationale partij. Maar een lokaal politicus staat voor lokale thema’s: ik ben het niet per se altijd eens met de nationale standpunten van N-VA en de stijl van Theo Francken is niet de mijne. Ik blijf gewoon de Fonz – ook voor de stadsdiensten. ‘Schepen Fons dan?’ drongen ze zelf aan. Dat voelt allemaal nog een beetje onwennig dus. (lacht) Maar het moet ook wel gezegd: je wordt vanzelf toch iets voorzichtiger als je merkt dat iedereen je plots in de gaten houdt op straat. Iedereen komt nu ook aan mijn mouw trekken met ideeën.”

“Ik wil de politiek dichter bij de burger brengen en de mensen meer inspraak geven. Voor de feestelijkheden rond 750 jaar Blankenberge, in 2020, wil ik de verenigingen mee aan boord trekken. Dat warme gevoel van ’t steedje moet erin tot uiting komen… Al is Blankenberge eigenlijk meer een groot dorp. Soms word je hier zomaar doodverklaard, maar dat is liefdevol bedoeld. (lacht) Als mensen roddelen, betekent dat ook dat ze aan elkaar hangen. Zelf voel ik mij in Blankenberge als een vis in het water.”

Geen uitgaander

“Ik ben opgegroeid in Uitkerke, wij woonden in de Scharebrugstraat. Als kind was ik behoorlijk op mezelf en ik ben later ook nooit een grote ‘uitgaander’ geweest. Die dancings achter ‘t casino, dat was niks voor mij. Maar ik ging wel graag vissen in de scheurput. Blankenberge was toen in de wintermaanden een doodse stad. Het is op dat vlak een moeilijke periode geweest. Voor evenementen als Bel’Lumière moesten er immers nu al knopen doorgehakt worden voor volgend jaar. Dat blijft zeker een meerwaarde voor onze stad, maar ik wil als schepen ook graag inzetten op andere soorten toerisme. Ik vind bijvoorbeeld dat de stadswandelingen meer in de kijker zouden mogen staan en zou Blankenberge graag weer in de kunsttriënnale Beaufort zien stappen. Voor de jeugd? Onze functionaris kwam al met het idee om in het cultuurabonnement standaard een jeugdvoorstelling op te nemen, en die voorstelling ook door jongeren te laten promoten.”

“De mix van mensen is ook een troef: iederéén komt naar Blankenberge. Maar er zijn uiteraard ook pijnpunten… De vernieuwde stationsomgeving is prachtig, maar het parkeergebouw is altijd onderbezet. En het blijft jammer dat het stadsbestuur bij De Lijn het onderspit blijft delven over het eenrichtingsverkeer in de De Smet de Naeyerlaan. Het was natuurlijk niet allemaal slecht en we mogen ook niet iedereen bij Open VLD over één kam scheren. Ivan (De Clerck, red.) vond ik bijvoorbeeld wél een goede teamspeler. Maar die blauwe mentaliteit van overal de hand in te willen hebben, die persoonlijke profileringsdrang en het eeuwige lintjes knippen… Daar wil ik zelf niet in vervallen. De dynamiek met mijn diensten zit alvast goed, ze hebben hard gewerkt om me te helpen klaarstomen want ik kreeg een stevig pakket toegewezen. Maar ik heb wel het gevoel dat ik er klaar voor ben, en ik ga mij de komende zes jaar zelf ook keihard inzetten voor Blankenberge”, aldus nog Alfons Monte.